www.lancuszki.info
  Tekst ma wartosc czysto rozrywkowa!
Wielu z nich zastanawiało się nad dalszym sensem istnienia zespołu. Myśli te nie ominęły również Stevea Harrisa, który rozważał rozwiącanie grupy. Co do samego longplaya, spotkał się on z naprawdę sprzecznymi opiniami. pierwszym miejscu! W 1990 roku od zespołu odszedł Smith, a jego miejsce zajął Janick Gers. Warto wspomnieć, że większość filmu skupia się właśnie na Polsce. W 1988 roku światło dzienne ujrzała płyta Seventh Son of a Seventh Son. Nie była to stała zmiana - po kilku miesiącach skład grupy znów się zmienił. Pojawienie się dodatkowego gitarzysty zmusiło zespół do przerobienia starych utworów – i był to strzał w dziesiątkę. Jeśli chodzi o styl, to jest to kontynuacja drogi objętej w 1990 roku, niektóre utwory są niemal thrashmetalowe. Ten również odniósł spektakularny sukces, a zespół odbył gigantyczne, 13-miesięczne tournee. Premiera kolejnej studyjnej płyty! Szum wokół A Matter of Life and Death był bardzo duży. Płyta (trzeba zaznaczyć, że w nieco innym stylu, niż starzy dobrzy maideni z lat 80tych, ta jest już spokojniejsza) sprzedawała się wspaniale (czy kogoś jeszcze to dziwi? ;) ), a zespół wystąpił przed 250-tysięczną publicznością podczas festiwalu Rock In Rio (występ nagrano i wydano na dvd). Oprócz wielkiej trasy, zespół wydał nową płytę kompilacyjną (wydawnictwo nosi tytuł taki sam, jak trasa). Następny album - Somwhere in time - był w nieco innym stylu, jednak również zyskał popularność. Płyta jest w zupełnie innym stylu, niż BNW, jest mniej przebojowa i znów pojawiły się potężne, epickie utwory. Podczas trasy promującej album z zespołu z powodu narkotyków i alkoholu został wyrzucony Paul DiAnno. Koncert został wydany na DVD, a sam obraz i dźwięk zostały poddane remasteringowi, dzięki czemu jakość nagrania została wyraźnie poprawiona. 2 lata później Iron Maiden zaatakowało kolejną płytą – Fear of The Dark. Wyraźnie można było wyczuć zmianę stylu zespołu, który - jak twierdził - starał się wrócić do swoich korzeni. 28 sierpnia. . Zespół jest przedstawicielem NWOBHM (New Wave of British Heavy Metal - Nowa Fala Brytyjskiego Heavy Metalu, był to gwałtowny przyrost ilości zespołów heavy metalowych w Wielkiej Brytanii). W tym składzie zespół nagrał taśmę-demo na której znajdowały się utwory takie, jak Prowler, Iron Maiden, Strange World i Invasion. Nowa płyta jest bardziej w stylu progresywnego rocka, niż starego heavy metalu, ale - w mojej opinii - brzmi równie dobrze. Wtedy nowy manager zespołu - Rod Smallwood - doprowadził do podpisania kontraktu z wytwórnią EMI Records.