|
|
www.lancuszki.info |
|
|
Tekst ma wartosc czysto rozrywkowa! Tym razem muzykami Żelaznej Dziewicy byli: Murray, Harris oraz nowi: Paul DiAnno jako wokalista, Doug Sampson na perkusji, Paul Clairns (którego szybko zastąpił Paul Todd i Tony Parsons). Według wielu, był to najlepszy krążek Żelaznej Dziewicy. Większość fanów zdziwiła ta decyzja, gdyż pod względem wokalnym Blaze to zupełnie inna liga (dużo niższy głos, mniejsze umiejętności i mniejszą skala). Następny album - Somwhere in time - był w nieco innym stylu, jednak również zyskał popularność. Podczas koncertów w Kalifornii i Londynie nagrano koncertówkę Live after death, wydane w 85. Myśli te nie ominęły również Stevea Harrisa, który rozważał rozwiącanie grupy. Nie była to stała zmiana - po kilku miesiącach skład grupy znów się zmienił. Płyta miała dość dziwną (czyt. Niedługo potem, z powodów zdrowotnych, Clive Burr został zastąpiony przez Nicko McBraina. Wielu z nich zastanawiało się nad dalszym sensem istnienia zespołu. Poszukiwania nowego wokaliscy zaowocowały zatrudnieniem Brucea Dickinsona. . Końcówka wakacji. Nazwa została zaczerpnięta od starożytnego narzędzia tortur zwanego Żelazną Dziewicą. 2000 rok przyniósł nam Brave New World. Kilka dni przed premierą dane nam było odsłuchać również 2 innych utworów z płyty. Jednak niedługo potem nastąpiła zmiana składu grupy: Dennis Willock zastąpił Daya, Sullivana - Bob Sawyer, zaś Rancea - Dave Murray. W Anglii płyta zadebiutowała na liście najlepszych płyt na. Wyraźnie można było wyczuć zmianę stylu zespołu, który - jak twierdził - starał się wrócić do swoich korzeni. pierwszym miejscu! W 1990 roku od zespołu odszedł Smith, a jego miejsce zajął Janick Gers. Co do samego longplaya, spotkał się on z naprawdę sprzecznymi opiniami. Wtedy nowy manager zespołu - Rod Smallwood - doprowadził do podpisania kontraktu z wytwórnią EMI Records. Wielu fanów sprzeciwiało się tej zmianie twierdząc, że jest to muzyczne samobójstwo. Płyta jest w zupełnie innym stylu, niż BNW, jest mniej przebojowa i znów pojawiły się potężne, epickie utwory. Podczas, gdy zespół szukał nowego wokalisty, zostały wydane 3 krążki koncertowe: Real Dead One, Real Live One oraz Live At Donnington.
|
||
|
|
||