www.lancuszki.info
  Tekst ma wartosc czysto rozrywkowa!
28 sierpnia odbył się pożegnalny koncert, który był przeplatany magicznymi sztuczkami, a w finale Dickinson został uśmiercony w żelaznej dziewicy i pozbawiony głowy przez Eddiego. Oprócz płyty z koncertem w opakowaniu można znaleźć drugi krążek, zawierający m. . 2 lata później Iron Maiden zaatakowało kolejną płytą – Fear of The Dark. Wielu osobom nie podobał się nowy styl Maidenów, który w niemal niczym nie przypomina zespołu z lat osiemdziesiątych. Pierwsza płyta (jej tytuł to po prostu Iron Maiden) została nagrana w składzie: Paul DiAnno (wokal), Steve Harris (gitara basowa), Dave Murray (gitara), Dennis Stratton (również gitara) oraz Clive Burr (perkusja). Płyta (trzeba zaznaczyć, że w nieco innym stylu, niż starzy dobrzy maideni z lat 80tych, ta jest już spokojniejsza) sprzedawała się wspaniale (czy kogoś jeszcze to dziwi? ;) ), a zespół wystąpił przed 250-tysięczną publicznością podczas festiwalu Rock In Rio (występ nagrano i wydano na dvd). W późniejszym okresie 1977 roku odszedł Wapram, zaś powrócił Murray. Olbrzymie rzesze wielbicieli zespołu były zdegustowane tą płytą, gdyż nie miałą już praktycznie nic wspólnego ze starym, dobrym Maiden. pierwszym miejscu! W 1990 roku od zespołu odszedł Smith, a jego miejsce zajął Janick Gers. Płyta miała dość dziwną (czyt. Tym razem muzykami Żelaznej Dziewicy byli: Murray, Harris oraz nowi: Paul DiAnno jako wokalista, Doug Sampson na perkusji, Paul Clairns (którego szybko zastąpił Paul Todd i Tony Parsons). 28 sierpnia. Film ten pokazuje wydarzenia i koncerty Iron Maiden za żelazną kurtyną z roku 84. Według wielu, był to najlepszy krążek Żelaznej Dziewicy. Wydawnictwo to wskoczyło na 1. W Anglii płyta zadebiutowała na liście najlepszych płyt na. Na początku 1993 roku Dickinson niespodziewanie ogłosił, że zamierza opuścić zespół. Nie znamy dokładnej daty, jednak w wywiadach pojawiały się lata 2009 oraz 2010. Większość fanów zdziwiła ta decyzja, gdyż pod względem wokalnym Blaze to zupełnie inna liga (dużo niższy głos, mniejsze umiejętności i mniejszą skala). Pojawił się też ponownie Adrian Smith. 2000 rok przyniósł nam Brave New World. Kilka ważnych czasopism oceniło płytę jako Klasyk, fani szaleli z radości, ale pojawiły się też głosy negatywne. Tego samego dnia Bruce Dickinson obchodził 50 urodziny, przyjęcie z tej okazji odbyło się w warszawskim Hard Rock Cafe. Jeśli chodzi o styl, to jest to kontynuacja drogi objętej w 1990 roku, niektóre utwory są niemal thrashmetalowe.