www.lancuszki.info
  Tekst ma wartosc czysto rozrywkowa!
W późniejszym okresie 1977 roku odszedł Wapram, zaś powrócił Murray. sierpnia. Iron Maiden odbył wielką trasę (Somewhere Back In Time) skupiającą się na złotych latach zespołu. Koncert został wydany na DVD, a sam obraz i dźwięk zostały poddane remasteringowi, dzięki czemu jakość nagrania została wyraźnie poprawiona. W nowym, sześcioosobowym składzie rozpoczęto trasę promującą grę Ed Hunter (oraz okazyjnie wydane kolejne the best of o tym samym tytule. Koncerty były robione z wielkim rozmachem. Nowa płyta jest bardziej w stylu progresywnego rocka, niż starego heavy metalu, ale - w mojej opinii - brzmi równie dobrze. Rok później wyszedł kolejny album studyjny – Dance of Death. : kiczowatą) okładkę, jednak zdaniem zespołu – był to efekt zamierzony. Wraz z nim Iron Maiden wydali płytę The Number of The Beast. Wtedy nowy manager zespołu - Rod Smallwood - doprowadził do podpisania kontraktu z wytwórnią EMI Records. Kolejnym wielkim wydarzeniem było wydanie długo oczekiwanej reedycji Live After Death. Sawyer szybko opuścił zespół, a w jego ślady poszedł Murray. Płyta miała dość dziwną (czyt. Pojawił się też ponownie Adrian Smith. Ten również odniósł spektakularny sukces, a zespół odbył gigantyczne, 13-miesięczne tournee. 28 sierpnia. Krytycy zgodnie twierdzili: płyta jest nierówna, oprócz hiciorów zawiera dość niskich lotów wypełniacze. dokument Behind The Iron Courtain w wersji rozszerzonej, nigdzie dotąd nie prezentowanej. Warto wspomnieć, że ten gitarzysta to poniekąd polski akcent w Maiden, gdyż ojciec Janicka był Polakiem i oficerem w Polskiej marynarce. Pojawienie się dodatkowego gitarzysty zmusiło zespół do przerobienia starych utworów – i był to strzał w dziesiątkę. Tego samego dnia Bruce Dickinson obchodził 50 urodziny, przyjęcie z tej okazji odbyło się w warszawskim Hard Rock Cafe. Myśli te nie ominęły również Stevea Harrisa, który rozważał rozwiącanie grupy. Jednak niedługo potem nastąpiła zmiana składu grupy: Dennis Willock zastąpił Daya, Sullivana - Bob Sawyer, zaś Rancea - Dave Murray. Podczas koncertów w Kalifornii i Londynie nagrano koncertówkę Live after death, wydane w 85.