|
www.lancuszki.info |
||
|
Tekst ma wartosc czysto rozrywkowa! Podczas, gdy zespół szukał nowego wokalisty, zostały wydane 3 krążki koncertowe: Real Dead One, Real Live One oraz Live At Donnington. Kolejnym wielkim wydarzeniem było wydanie długo oczekiwanej reedycji Live After Death. dokument Behind The Iron Courtain w wersji rozszerzonej, nigdzie dotąd nie prezentowanej. Wraz z nim Iron Maiden wydali płytę The Number of The Beast. Niedługo potem, z powodów zdrowotnych, Clive Burr został zastąpiony przez Nicko McBraina. Końcówka wakacji. jako wydawnictwo audio oraz wideo na VHS (w 2008. Krytycy zgodnie twierdzili: płyta jest nierówna, oprócz hiciorów zawiera dość niskich lotów wypełniacze. W tym czasie 2 razy odwiedzili Polskę podczas tras The X Factour oraz Virtual XI World Tour. Poszukiwania nowego wokaliscy zaowocowały zatrudnieniem Brucea Dickinsona. Wyraźnie można było wyczuć zmianę stylu zespołu, który - jak twierdził - starał się wrócić do swoich korzeni. Płyta miała dość dziwną (czyt. Mimo to, Maideni nagrali The X Factor oraz wydali The Best of The Beast (jak sam tytuł mówi, był to zbiór najlepszych kawałków + 1 nowy utwór). Podczas trasy promującej album z zespołu z powodu narkotyków i alkoholu został wyrzucony Paul DiAnno. Koncert został wydany na DVD, a sam obraz i dźwięk zostały poddane remasteringowi, dzięki czemu jakość nagrania została wyraźnie poprawiona. W 1981 wydana została druga płyta zespołu - Killers. Oprócz wielkiej trasy, zespół wydał nową płytę kompilacyjną (wydawnictwo nosi tytuł taki sam, jak trasa). Kilka ważnych czasopism oceniło płytę jako Klasyk, fani szaleli z radości, ale pojawiły się też głosy negatywne. W nowym, sześcioosobowym składzie rozpoczęto trasę promującą grę Ed Hunter (oraz okazyjnie wydane kolejne the best of o tym samym tytule. W 2005 roku wyszedł kolejny album koncertowy – Death on The Road, wydano też DVD o tym samym tytule. Wielu fanów sprzeciwiało się tej zmianie twierdząc, że jest to muzyczne samobójstwo. Wtedy nowy manager zespołu - Rod Smallwood - doprowadził do podpisania kontraktu z wytwórnią EMI Records. W 2002 roku wydano kolejną składankę najlepszych utworów – Edwart The Great. pierwszym miejscu! W 1990 roku od zespołu odszedł Smith, a jego miejsce zajął Janick Gers. Myśli te nie ominęły również Stevea Harrisa, który rozważał rozwiącanie grupy.
|
||
|
|
||