www.lancuszki.info
  Tekst ma wartosc czysto rozrywkowa!
W 2002 roku wydano kolejną składankę najlepszych utworów – Edwart The Great. Na początku 1993 roku Dickinson niespodziewanie ogłosił, że zamierza opuścić zespół. Kilka ważnych czasopism oceniło płytę jako Klasyk, fani szaleli z radości, ale pojawiły się też głosy negatywne. Iron Maiden odbył wielką trasę (Somewhere Back In Time) skupiającą się na złotych latach zespołu. 2 lata później Iron Maiden zaatakowało kolejną płytą – Fear of The Dark. Wraz z nim Iron Maiden wydali płytę The Number of The Beast. Podczas trasy promującej album z zespołu z powodu narkotyków i alkoholu został wyrzucony Paul DiAnno. Nazwa została zaczerpnięta od starożytnego narzędzia tortur zwanego Żelazną Dziewicą. Film ten pokazuje wydarzenia i koncerty Iron Maiden za żelazną kurtyną z roku 84. pierwszym miejscu! W 1990 roku od zespołu odszedł Smith, a jego miejsce zajął Janick Gers. sierpnia. 28 sierpnia odbył się pożegnalny koncert, który był przeplatany magicznymi sztuczkami, a w finale Dickinson został uśmiercony w żelaznej dziewicy i pozbawiony głowy przez Eddiego. Warto wspomnieć, że większość filmu skupia się właśnie na Polsce. Iron Maiden powstał w 1975 roku w stolicy Wielkiej Brytanii. W nowym, sześcioosobowym składzie rozpoczęto trasę promującą grę Ed Hunter (oraz okazyjnie wydane kolejne the best of o tym samym tytule. Ten również odniósł spektakularny sukces, a zespół odbył gigantyczne, 13-miesięczne tournee. Krytycy zgodnie twierdzili: płyta jest nierówna, oprócz hiciorów zawiera dość niskich lotów wypełniacze. dokument Behind The Iron Courtain w wersji rozszerzonej, nigdzie dotąd nie prezentowanej. . W roku 2008. Nie znamy dokładnej daty, jednak w wywiadach pojawiały się lata 2009 oraz 2010. : kiczowatą) okładkę, jednak zdaniem zespołu – był to efekt zamierzony. Większość fanów zdziwiła ta decyzja, gdyż pod względem wokalnym Blaze to zupełnie inna liga (dużo niższy głos, mniejsze umiejętności i mniejszą skala). Tym razem muzykami Żelaznej Dziewicy byli: Murray, Harris oraz nowi: Paul DiAnno jako wokalista, Doug Sampson na perkusji, Paul Clairns (którego szybko zastąpił Paul Todd i Tony Parsons). Płyta miała dość dziwną (czyt.