www.lancuszki.info
  Tekst ma wartosc czysto rozrywkowa!
Jeśli chodzi o styl, to jest to kontynuacja drogi objętej w 1990 roku, niektóre utwory są niemal thrashmetalowe. Pojawił się też ponownie Adrian Smith. Debiutowali w pubie Cart & Horses. dokument Behind The Iron Courtain w wersji rozszerzonej, nigdzie dotąd nie prezentowanej. miejsce listy najlepiej sprzedających się płyt w Wielkiej Brytanii. Iron Maiden odbył wielką trasę (Somewhere Back In Time) skupiającą się na złotych latach zespołu. W 1994 roku ogłoszono, że nowym wokalistą zostaje Blaze Bayley (jeden z trzech głównych kandydatów, pozostali to Damian Wilson oraz Doogie White). W nowym, sześcioosobowym składzie rozpoczęto trasę promującą grę Ed Hunter (oraz okazyjnie wydane kolejne the best of o tym samym tytule. Pierwsza płyta (jej tytuł to po prostu Iron Maiden) została nagrana w składzie: Paul DiAnno (wokal), Steve Harris (gitara basowa), Dave Murray (gitara), Dennis Stratton (również gitara) oraz Clive Burr (perkusja). Myśli te nie ominęły również Stevea Harrisa, który rozważał rozwiącanie grupy. W 1988 roku światło dzienne ujrzała płyta Seventh Son of a Seventh Son. Na początku 1999 roku do zespołu powrócił Dickinson na miejsce Bayley’a. 28 sierpnia. W tym składzie zespół nagrał taśmę-demo na której znajdowały się utwory takie, jak Prowler, Iron Maiden, Strange World i Invasion. Płyta odnosła pewien sukces, jednak szybko z zespołu wyleciał Dennis Stratton, a jego miejsce zajął dobry znajomy Murraya, czyli Adrian Smith. W Anglii płyta zadebiutowała na liście najlepszych płyt na. Rok później światu pokazał się kolejny album - Powerslave. Film ten pokazuje wydarzenia i koncerty Iron Maiden za żelazną kurtyną z roku 84. Moor nie zdążył wczuć się w zespół - został wyrzucony po pierwszym koncercie. Oprócz płyty z koncertem w opakowaniu można znaleźć drugi krążek, zawierający m. Sawyer szybko opuścił zespół, a w jego ślady poszedł Murray. Tego samego dnia Bruce Dickinson obchodził 50 urodziny, przyjęcie z tej okazji odbyło się w warszawskim Hard Rock Cafe. Krytycy zgodnie twierdzili: płyta jest nierówna, oprócz hiciorów zawiera dość niskich lotów wypełniacze. W późniejszym okresie 1977 roku odszedł Wapram, zaś powrócił Murray. Płyta (trzeba zaznaczyć, że w nieco innym stylu, niż starzy dobrzy maideni z lat 80tych, ta jest już spokojniejsza) sprzedawała się wspaniale (czy kogoś jeszcze to dziwi? ;) ), a zespół wystąpił przed 250-tysięczną publicznością podczas festiwalu Rock In Rio (występ nagrano i wydano na dvd).