www.lancuszki.info
  Tekst ma wartosc czysto rozrywkowa!
Zespół jest przedstawicielem NWOBHM (New Wave of British Heavy Metal - Nowa Fala Brytyjskiego Heavy Metalu, był to gwałtowny przyrost ilości zespołów heavy metalowych w Wielkiej Brytanii). Jak zwykle – płyta sprzedawała się wspaniale, jednak spotkała się z różnymi opiniami. Wielu fanów sprzeciwiało się tej zmianie twierdząc, że jest to muzyczne samobójstwo. Koncert został wydany na DVD, a sam obraz i dźwięk zostały poddane remasteringowi, dzięki czemu jakość nagrania została wyraźnie poprawiona. in. Nie była to stała zmiana - po kilku miesiącach skład grupy znów się zmienił. 2 lata później Iron Maiden zaatakowało kolejną płytą – Fear of The Dark. W roku 2008. Była to pierwsza ich płyta, która uzyskała status platynowej. Podczas koncertów w Kalifornii i Londynie nagrano koncertówkę Live after death, wydane w 85. Wydawnictwo to wskoczyło na 1. pierwszym miejscu! W 1990 roku od zespołu odszedł Smith, a jego miejsce zajął Janick Gers. Kilka ważnych czasopism oceniło płytę jako Klasyk, fani szaleli z radości, ale pojawiły się też głosy negatywne. Płyta (trzeba zaznaczyć, że w nieco innym stylu, niż starzy dobrzy maideni z lat 80tych, ta jest już spokojniejsza) sprzedawała się wspaniale (czy kogoś jeszcze to dziwi? ;) ), a zespół wystąpił przed 250-tysięczną publicznością podczas festiwalu Rock In Rio (występ nagrano i wydano na dvd). Nazwa została zaczerpnięta od starożytnego narzędzia tortur zwanego Żelazną Dziewicą. Kilka tygodni przed premierą pokazano teledysk do singla Reincarnation of Benjamin Breeg, co tylko zaostrzyło apetyt fanów (był to pierwszy utwór, który zostałudostępniony opinii publicznej). W 1988 roku światło dzienne ujrzała płyta Seventh Son of a Seventh Son. Olbrzymie rzesze wielbicieli zespołu były zdegustowane tą płytą, gdyż nie miałą już praktycznie nic wspólnego ze starym, dobrym Maiden. O ile X Factor zaskoczył fanów (zmiana kierunku, mroczniejszy klimat), to Virtual XI całkowicie ich znokautował (niestety, w negatywnym znaczeniu). Pierwszy skład zespołu to: Paul Day (wokalista), Terry Rance (gitarzysta), Dave Sullivan (gitarzysta), Steve Harris (basista) oraz Ron Matthews (perkusista). Obecnie zespół odpoczywa po trasie. Według wielu, był to najlepszy krążek Żelaznej Dziewicy. Na początku 1977 roku do zespołu dołączyli Tommy Moor (grający na klawiszach), Barry Graham (perkusja) oraz Tony Wapram (gitara). : kiczowatą) okładkę, jednak zdaniem zespołu – był to efekt zamierzony. Podczas trasy promującej album z zespołu z powodu narkotyków i alkoholu został wyrzucony Paul DiAnno.