www.lancuszki.info
  Tekst ma wartosc czysto rozrywkowa!
Kilka tygodni przed premierą pokazano teledysk do singla Reincarnation of Benjamin Breeg, co tylko zaostrzyło apetyt fanów (był to pierwszy utwór, który zostałudostępniony opinii publicznej). W 1988 roku światło dzienne ujrzała płyta Seventh Son of a Seventh Son. Oprócz płyty z koncertem w opakowaniu można znaleźć drugi krążek, zawierający m. jako wydawnictwo audio oraz wideo na VHS (w 2008. Na początku 1999 roku do zespołu powrócił Dickinson na miejsce Bayley’a. O ile X Factor zaskoczył fanów (zmiana kierunku, mroczniejszy klimat), to Virtual XI całkowicie ich znokautował (niestety, w negatywnym znaczeniu). Rok 1990 przyniósł No Prayer for the Dying. Podczas, gdy zespół szukał nowego wokalisty, zostały wydane 3 krążki koncertowe: Real Dead One, Real Live One oraz Live At Donnington. dokument Behind The Iron Courtain w wersji rozszerzonej, nigdzie dotąd nie prezentowanej. Kilka ważnych czasopism oceniło płytę jako Klasyk, fani szaleli z radości, ale pojawiły się też głosy negatywne. Nowa płyta jest bardziej w stylu progresywnego rocka, niż starego heavy metalu, ale - w mojej opinii - brzmi równie dobrze. W 2005 roku wyszedł kolejny album koncertowy – Death on The Road, wydano też DVD o tym samym tytule. W wywiadach udzielanych przez członków zespołu pojawiły się informacje o kolejnym studyjnym albumie Żelaznej Dziewicy. W tym składzie zespół nagrał taśmę-demo na której znajdowały się utwory takie, jak Prowler, Iron Maiden, Strange World i Invasion. Płyta odnosła pewien sukces, jednak szybko z zespołu wyleciał Dennis Stratton, a jego miejsce zajął dobry znajomy Murraya, czyli Adrian Smith. Pojawienie się dodatkowego gitarzysty zmusiło zespół do przerobienia starych utworów – i był to strzał w dziesiątkę. Podczas koncertów w Kalifornii i Londynie nagrano koncertówkę Live after death, wydane w 85. pierwszym miejscu! W 1990 roku od zespołu odszedł Smith, a jego miejsce zajął Janick Gers. Niestety, nie uwzględniono Polski w trasie koncertowej promującej płytę. Warto wspomnieć, że większość filmu skupia się właśnie na Polsce. Wtedy nowy manager zespołu - Rod Smallwood - doprowadził do podpisania kontraktu z wytwórnią EMI Records. Jeśli chodzi o styl, to jest to kontynuacja drogi objętej w 1990 roku, niektóre utwory są niemal thrashmetalowe. 2 lata później Iron Maiden zaatakowało kolejną płytą – Fear of The Dark. Nie była to stała zmiana - po kilku miesiącach skład grupy znów się zmienił. Zespół jest przedstawicielem NWOBHM (New Wave of British Heavy Metal - Nowa Fala Brytyjskiego Heavy Metalu, był to gwałtowny przyrost ilości zespołów heavy metalowych w Wielkiej Brytanii).